Sözleşme ve kâğıt tutarına göre binde oran üzerinden damga vergisini hesaplayın.
Damga vergisi, sözleşmeler, taahhütnameler, makbuzlar ve benzeri hukuki işlemlere ilişkin kâğıtlar üzerinden alınan bir vergidir. 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'na göre, kâğıdın türüne ve içerdiği tutara bağlı olarak nispi (binde) veya maktu (sabit) olarak hesaplanır. Nispi damga vergisinde, kâğıtta yer alan tutar belirli bir binde oranla çarpılır.
Nispi damga vergisi, işlem tutarının ilgili binde oranıyla çarpılmasıyla bulunur: tutar × oran. Örneğin sözleşmelerde yaygın oran binde 9,48'dir (0,00948). Her yıl belirlenen bir üst sınır (azami tutar) aşılamaz; bu araç üst sınırı uygulamaz, brüt tahmini verir.
Damga vergisinin mükellefi, kâğıdı imzalayanlardır ve taraflar müteselsilen sorumludur. Oranlar ve maktu tutarlar her yıl yeniden değerleme oranıyla güncellenir. Bazı kâğıtlar (örneğin belirli teşvik belgeleri) istisna kapsamındadır.
500.000 ₺ değerli bir sözleşme için binde 9,48 oranla: 500.000 × 0,00948 = 4.740 ₺ damga vergisi.
Kâğıdı imzalayan taraflar sorumludur; sözleşmeyle taraflardan biri üstlenebilse de idareye karşı müteselsil sorumluluk sürer.
Her yıl belirlenen bir üst sınır vardır; hesaplanan vergi bu sınırı aşamaz. Güncel sınırı teyit edin.
Kural olarak evet, ancak kanunda sayılan istisnalar ve maktu tutarlı kâğıtlar mevcuttur.
Hayır; azami tutar ve istisnalar dikkate alınmadığından tahminidir.